Yeni düşman bulundu! Gözü ne eşini ne de çocuğunu görüyor: PHUBBİNG
‘Phubbing’, bir kişinin telefonuna odaklanarak çevresindekileri ihmal etmesine verilen isimdir. Uzmanlar, bu davranışın aile ilişkilerini olumsuz etkileyebileceğini ve çocuklar üzerinde kalıcı travmalar bırakabileceğini vurguluyor.
Haberin Devamı
Teknolojik bağımlılığın her geçen gün arttığı bu dönemde, telefonlara fazlaca odaklanmak, ilişkilerde ciddi sorunlara yol açabiliyor. Phubbing, telefonla meşgul olurken eşinize, sevgilinize ya da çocuğunuza yeterince ilgi göstermemek anlamına gelir. Araştırmalar, bu davranışın aile içindeki bağları zayıflattığını ve ilişkilerin kötüye gitmesine neden olduğunu gösteriyor. Ebeveynlerin telefonlarına dalıp çocuklarını göz ardı etmeleri, çocukların kendilerini ihmal edilmiş hissetmelerine yol açar. Bu durum, aile içindeki iletişimi zedeleyebilir ve güven duygusunu sarsabilir.
İngiliz psikolog Doç. Dr. Kaitlyn Regehr, ilişkilerde karşılıklı etkileşimin önemini vurgulayarak, "Seninleyim" demenin ne kadar değerli olduğunu belirtiyor. Telefonla ilgilenen bir kişi, etrafındakilere değer vermediğini, onları görmezden geldiğini hissettirebilir. Bu da ilişkilerde giderek artan mesafeye neden olabilir.
Haberin Devamı
Uzman Psikiyatrist ve Psikoterapist Dr. Fatma Coşar, phubbing'i şu şekilde açıklıyor: "Phubbing, fiziksel olarak bir arada olunan bir ortamda dikkatimizin telefona kayması ve karşımızdaki kişiyi farkında olmadan arka planda bırakmamızdır. İlk başta basit gibi görünen bu davranış, zamanla ilişkinin yakınlık seviyesini zedeleyen önemli bir kırılma noktasına dönüşebilir. Partnerle konuşurken telefonla ilgilenmek çoğu zaman kasıtlı bir reddediş değildir, ancak o anda şu düşünce ortaya çıkabilir: 'Bu durumda önceliğim ben değilim.' Bu duygu, sıkça tekrarlanırsa, ilişkide sessizce bir aşınma başlar; kırgınlıklar birikir, konuşmalar azalır ve mesafe artar. Bir süre sonra ilişki, aynı evde yaşamalarına rağmen farklı dünyalarda var olmaya başlar."
Psikoterapist Dr. Cem Keçe ise, phubbing’in kökeninde çocukluk travmalarının bulunduğuna dikkat çekiyor: "Çocuklukta anne-çocuk ilişkilerindeki travmalar, yetişkinlikte de kendini başkalarını görmezden gelme şeklinde gösterebilir. Çocuk, anne ve babasının gözlerinde varlığını onaylanmış hisseder. Ancak anne, çocuğunu görmezden gelip telefonuyla ilgilenirse, çocuk bu ihmal duygusunu hissedebilir ve bu ‘görmezden gelinme travması’ yetişkinliğe taşınabilir. Yetişkinlikte bu durum fark edildiğinde, sağlıklı ilişkiler kurma şansı elde edilebilir."